viernes, 27 de junio de 2008

DIJE...

"Dije que el alma no es más que el cuerpo, Y dije que el cuerpo no es más que el alma, Y que nada, ni Dios, es más que uno mismo, Quien camina una milla sin amor, se dirige a su propio funeral envuelto en su propia mortaja; Y yo y tú, sin tener un centavo, podemos comprar lo más precioso de la tierra, Y la mirada de unos ojos o una arveja en su vaina confunden la sabiduría de todos los tiempos, Y no ha y oficio ni profesión en los cuales el joven que los sigue no pueda ser un héroe, Y no hay cosa tan frágil que no sea el eje de las ruedas del universo, Y digo a cualquier hombre o mujer: Que tu alma esté serena y en paz ante millones de universos"
HOJAS DE HIERBA, Walt Wiltman

jueves, 26 de junio de 2008

ERA UMA VEZ A MENINA


Sensivel, frágil, bela...
Mas que nunca parva!
Entre o degelo, o aparecimento e o desaparecimento de espécies e tanatas alteraçoes atmosféricas, ambientáis, alimentarias, físicas, sociais, científicas... chegamos á menina que hoje, consciente ou inconscientemente, cada un de nós conduz.
A menina que ora caminha ora corre para sucessivos encontros com surpresas, medos, sonhos, e muros; encontros com pedaços de maçá, morango, gengibre ou picante; com odores a jasmin, alfazema, erva ou resina; encontros com a criança e o idoso; com o doente e o deficiente; com o médico e o taxista; com a pedra, com o rio, com as ondas e o cheiro a mar; encontros com o amor; o prazer, o mimo, o beijo, o olhar e o toque;com a gargalhada, a alegria e a energia; com o luar e as estrelas; com a conversa, o livro, a música e a pintura,com a montanha e o monumento;com a história, com a ciéncia, a matemática, a lingua e o design; encontros com o avó, a mae o pai, a irmã, a tia e a prima; com a escola, o professor e os amigos; com a morte e o nasscemento; com a doença, a confiança e a fidelidade; com a crença e a fe; com a obrigação,, a ajuda e a doação,; com o análise, o estudo, com a revolução e a evolução; com os ideais, os políticos e a anarquia; com os vicios, as leis, a prisião; com o alcol, o tabaco, as xeringas e as pastilhas, as alucinaçóes, a solidão, a locura....ufff, tantos encontros os dessta menina.
Existe uma infinidade de designaçoes que damos aos encontros que a vida nos proporciona, mas muitas vezes escapase-nos a importancia de cada un deles...

SÃO JOÃO SABE A GALIZA




Mouchos, coruxas, sapos e bruxas.
Demos, trasnos e dianhos, espritos das nevoadas veigas.
Corvos, pintigas e meigas, feitizos das mencinheiras.
Pobres canhotas furadas, fogar dos vermes e alimanhas.
Lume das Santas Companhas, mal de ollo, negros meigallos, cheiro dos mortos, tronos e raios. Oubeo do can, pregon da morte, foucinho do satiro e pe do coello.
Pecadora lingua da mala muller casada cun home vello.
Averno de Satan e Belcebu, lume dos cadavres ardentes, corpos mutilados dos indecentes, peidos dos infernales cus, muxido da mar embravescida.
Barriga inutil da muller solteira, falar dos gatos que andan a xaneira, guedella porra da cabra mal parida. Con este fol levantarei as chamas deste lume que asemella ao do inferno, e fuxiran as bruxas acabalo das sas escobas, indose bañar na praia das areas gordas.
¡Oide, oide! os ruxidos que dan as que non poden deixar de queimarse no agoardente, quedando asi purificadas.
E cando este brebaxe baixe polas nosas gorxas, quedaremos libres dos males da nosa ialma e de todo embruxamento.
Forzas do ar, terra, mar e lume, a vos fago esta chamada: si e verdade que tendes mais poder que a humana xente, eiqui e agora, facede cos espritos dos amigos que estan fora, participen con nos desta queimada.

lunes, 16 de junio de 2008

TUDO BEM, TUDO OPTIMO!


Hola gentuza!

espero que estéis disfrutando de vuestras recién estrenadas vacaciones ( para los que así sea), y los que como yo, tengáis un poco mas de lío, pues...irse organizando y acostumbrando.

Enfin, ya llevo casi un mes aqui en Portugal y pienso que ya ha llegado el momento de presentaros mi pequeño e humilde apartamento
así como a algunas de mis compañeras gallegas.
Esto es pequeño pero esta muito bem.
Por el momento solo puedo contaros que la agencia a la que voy a trabajar se llama studiobox (http://www.studiobox.pt/) y que esta misma tarde me voy a entrevistar con ellos. Crucen los dedos por mi...
Ya os iré conando
Un abrazo.........

miércoles, 28 de mayo de 2008

PRIMERA SEMANA EN VISEU











Ola gente! espero que vaya todo bien y que me esteis echando muuuuuuucho de menos




Aqui en Viseu va todo bien, estoy aprendiendo muuuuuuucho portugues y conociendo gente muy interesante.




La ciudad no da pa mucho y en dos semanas mas igual nos aburrimos un poco, pero quiero ser positiva y pensar que irá todo bien. Al menos yo estoy poniendo todo de mi parte para que asi sea........




Os dejo aqui unas vistas de la ciudad y el link de laescuela de danza en la que estoy bvailando dos dias por semana




Besos!








pd: aqui es todo muy barato, aunque con lo poco que nos dan de beca y lo mucho que nos estafa el intermediario, mas nos vale que asi sea

viernes, 9 de mayo de 2008

PARA MENTES INQUIETAS







..."El Libro de los abrazos" E.Galeano









Os dejo un trozo del texto de este libro de Galeano, una autor que me transmite su claridad de ideas y su sencillez de expresión..., cada texto de Galeano son horas para pensar..., y con todos los textos en vorem últimamente sobre la guerra, me ha recordado algunas cosas que dice Galeano sobre la miseria humana, son tantas, que sólo dejo algunas líneas de este libro...









"Sueñan las pulgas con comprarse un perro y sueñan los nadies con salir de pobres, que algún mágico día llueva de pronto la buena suerte, que llueva a cántaros la buena suerte; pero la buena suerte no llueve ayer, ni hoy, ni mañana, ni nunca, ni en lloviznita cae del cielo la buena suerte, por mucho que los nadies la llamen y aunque les pique la mano izquierda, o se levanten con el pie derecho, o empiecen el año cambiando de escoba.Los nadies: los hijos de nadie, los dueños de nada.Los nadies: los ningunos, los ninguneados, corriendo la liebre, muriendo la vida, jodidos, rejodidos:Que no son, aunque sean.Que no hablan idiomas, sino dialectos.Que no profesan religiones, sino supersticiones.Que no hacen arte, sino artesanía.Que no practican cultura, sino folklore.Que no son seres humanos, sino recursos humanos.Que no tienen cara, sino brazos.Que no tienen nombre, sino número.Que no figuran en la historia universal, sino en la crónica roja de la prensa local.Los nadies, que cuestan menos que la bala que los mata.




Fotografías retocadas con Photoshop


cs3

miércoles, 7 de mayo de 2008

MAMA TIERRA


















Que dificil cantarle a tierra madre,que nos aguanta y nos vio crecer,y a los padres de tus padres y a tus hijos los que vendrán despues,si la miras como a tu mamaquizas nos cambie la mirada,y actuemos como el que defiende a los tuyosy a los que vienen con el,la raiz en mis pies yo sentí,levante la mano y ví,que todo va unido, que todo es un ciclo,la tierra, el cielo y de nuevo aqui,como el agua del mar a las nubes va,llueve el agua y vuelta a empezar,oye i yee